Buiten al mijn verwachtingen is er toch een nieuwe man in mijn leven gewandeld. Net op het punt dat ik mijn "zoektocht" wou staken raakte ik aan de praat met Luc. Hoe hebben we elkaar leren kennen? Tja wat moet je als single mama van 35j? Je gaat niet op café, dancings zijn ook al lang verleden tijd en als je vrije tijd volledig naar je dochtertje gaat gebruik je alternatieve middelen zoals een ontmoetingssite.
De eerste ontmoeting verliep een beetje moeizaam. We hielden allebei onze afstand en vooral onze ogen goed open. Stillaan maar zeker kwamen we toch dichter bij elkaar en kon ons hart een beetje meer opengezet worden. Vanaf het begin had ik Luc wel duidelijk gemaakt dat Sita voor mij de hoogste prioriteit heeft. Wanneer ik zou merken dat hij daar niet mee akkoord zou gaan zou hij zonder pardon aan de deur gezet worden. Harde taal misschien maar duidelijkheid is belangrijk zeker na mijn ervaringen. Gelukkig begreep hij dit volkomen en vind dit maar vanzelfsprekend dat Sita altijd voor gaat.
Vanuit mijn normen als mama vond ik het erg belangrijk om met Sita te praten over mijn nieuwe vriend, dit nadat ik Luc had geconfronteerd met het feit dat enkel bij bedoelingen om een ernstige relatie op te bouwen Sita zou betrokken worden bij de nieuwe situatie.
En zo gevoelig en intelligent dat zo'n klein kind kan zijn, jammer dat veel ouders dit onderschatten! Zonder enige aanleiding vroeg Sita mij waarom ik Luc gekozen had. Toegeven het is effe schrikken dat zo'n vraag gesteld word door je dochtertje van bijna 4 jaar maar openheid en eerlijkheid vind ik ook naar haar toe belangrijk. Dus integenstelling van sommige andere ouders heb ik haar niet geantwoord :" dat zijn grote-mensen-zaken" maar in voor haar begrijpbare taal: "Omdat Luc lief is voor mama, we kunnen goed praten, hij luistert naar mij als ik iets vertel en omdat hij respect voor mij heeft." Aangezien ik haar al respect had uitgelegd met voorbeelden was dit een bevredigend antwoord voor mijn meisje. "OK", zei ze en ze overlaadde me niet meer met vragen. Enkel een bezorgde "Zal hij jou dan geen pijn doen?" maar daar kon ik gelukkig "Neen" op antwoorden.
De eerste ontmoeting tussen Sita en Luc ging gelukkig ook zonder problemen, ze gaf hem zelfs spontaan een handje. Iets wat ze normaal niet doet en waartoe ik haar nooit verplicht. De ideale kennismakingsplaats in zo'n situaties is De Speeltuin. Luc liet Sita zelf naar hem toekomen en drong zich niet op, wat al erg positief is aangezien hij zelf geen kinderen heeft.
Ik hield me op de zijlijn zodat de twee elkaar op eigen tempo konden leren kennen.
Ondertussen zijn we al een paar keer op stap gegaan met ons drietjes. En vorig weekend heeft Luc zijn volledig vrij weekend samen met ons doorgebracht. Op het programma stonden: speeltuin in Bokrijk en zondag De Bosrust in Essen. Het was een hele verademing om te merken dat een man ook plezier kan hebben door een uitstap naar een speeltuin met een kleuter alleen maar omdat zij veel plezier heeft en kan maken.
Na al die zwarte sneeuw is het erg verruimend om een man als Luc te leren kennen. Hij heeft een groot hart, is respectvol en erg open, op die maand tijd dat we elkaar al kennen hebben we al veel diepe gesprekken gehad. In zijn eigen huisje heeft hij veel zelf gedaan, maar je zou niets anders verwachten denk ik van een schrijnwerker. Hij voelt mij perfect aan, en dat is erg fijn. Hij voelt als er ik met iets zit, bevraagt het en luistert naar me zonder te oordelen.
Ik hou mijn ogen en verstand open maar mijn hart gaat ook meer en meer haar deuren open zetten voor deze nieuwe, bevrijdende liefde.
